Kontakt z parafią

Kancelaria

Niedziela 18:00- 19:30 

                 

Facebook

Wezwania

Wezwanie do chorego i zgłoszenie pogrzebu możliwe przez całą dobę.

Kontakt

               

           Telefon: +49 1749085661

       

         Email: dawid.plonka@gmx.de

  • Facebook - Black Circle

@2023 by Brightside Church. Proudly created with wix.com

Nasz założyciel:

Św. Carlos Duarte Costa

Modlitwa za wstawiennictwem św. Carlosa
Święty Carlosie Duarte Costa, z ufnością zwracam się do ciebie w moich potrzebach. Proszę Cie pokornie, wstawiaj się za mną do Boga i wyproś mi łaskę….(nasza prośba).
Ufam, że za twoim wstawiennictwem, Pan Bóg udzieli mi potrzebnych łask.
Boże, Ty obdarzyłeś świętego Carlosa cnotami wielkiej pokory, wiary i cierpliwości; dozwól łaskawie, abyśmy naśladując jego przykład, mogli otrzymać potrzebne łaski. 
Przez Chrystusa, Pana naszego.

Amen

             Św. Biskup Carlos Duarte Costa:

 - Księża maja mieszkać i pracować pośród ludzi.

 - Komunia musi być udzielana pod dwiema postaciami

 - Celibat księży nie jako obowiązek ale jako

   dobrowolny wybór.

Biskup Carlos Duarte Costa został konsekrowany na biskupa diecezjalnego w Botucatu w Brazylii 8 grudnia 1924 r., Dopóki pewne poglądy wyrażone przez niego na temat traktowania ubogich Brazylijczyków przez rząd cywilny i kościół rzymskokatolicki w Brazylii nie spowodowały jego śmierci. usunięcie z diecezji Botucatu. Biskup Duarte Costa został później nazwany biskupem tytularnym Maury przez nieżyjącego papieża Piusa XII (Eugenio Cardinal Pacelli, wcześniej Sekretarz Stanu Watykanu do 1939 r., Za Papieża Piusa XI). Biskup Duarte Costa był zdecydowanym zwolennikiem reformy Kościoła rzymskiego w latach trzydziestych; rzucił wyzwanie wielu kluczowym kwestiom, które Sobór Watykański II podjął później, po upływie trzydziestu pięciu lat.

Krytyka Stolicy Apostolskiej biskupa Duarte Costy, szczególnie w zakresie polityki zagranicznej Watykanu podczas II wojny światowej w stosunku do nazistowskich Niemiec, nie została dobrze przyjęta w Watykanie, a ostatecznie został oddzielony od Kościoła rzymskiego przez papieża Piusa XII. Ta akcja została podjęta dopiero po silnych i powtarzających się doniesieniach publicznych Duarte Costa o fakcie, że Sekretariat Stanu Watykanu zaangażował się w wydawanie Paszportów Watykańskich wysoko wykwalifikowanym niemieckim byłym nazistom, zwanym dalej "Ratliną". Ci byli oficjele nazistowscy należeli do jednych z najbardziej znanych zbrodniarzy wojennych, takich jak komendant obozu koncentracyjnego Auschwitz Adolf Eichmann i osławiony dr Josef Mengele, "Anioł śmierci", obaj podróżowali po wojnie oficjalnie. wydane Paszporty Watykańskie.

Tacy przestępcy uciekli z procesu do Ameryki Południowej w 1945 roku.

Rząd brazylijski spotkał się z krytyką biskupa Duarte Costa za współpracę z Kościołem rzymskim nad tymi paszportami. Costa popierał więcej pozycji pastoralnych na temat rozwodów, kwestionował obowiązkowy celibat dla duchowieństwa i publicznie wyrażał swoją pogardę wobec nadużyć władzy papieskiej, w tym koncepcji nieomylności papieskiej, którą biskup uważał za błędny i fałszywy dogmat.

Narodziny i powołanie

Założyciel podmiotu prawnego brazylijskiego Katolickiego Kościoła Apostolskiego (ICAB) urodził się w mieście Rio de Janeiro, 21 lipca 1888 r. W sąsiedztwie Saint Antonio, w rezydencji swojego wuja, a następnie Eduardo Duarte Da Silva. Syn Joao Matty Francisco Costa i Maria Carlota Duarte Da Silva Costa został ochrzczony 3 września 1888 r. Przez księdza Francisco Goularta i potwierdzony przez biskupa Joao Eberharda.

W wieku dziewięciu lat, 24 lipca 1897 roku, w Katedrze w Uberaba, odbył swoją pierwszą komunię z rąk wuja Dom Eduardo Duarte Silvy. Zakończył swoje podstawowe studia w Santa Rosa College w Rio De Janeiro. Później jego wujek został podniesiony do godności episkopatu, mianowany biskupem diecezjalnym ze swoją Stolicą w Uberaba, wywierając dynamiczny i skuteczny apostolat w wypas dusz w swojej diecezji. Jako dziewięcioletnie dziecko, Carlos Duarte Costa, został zabrany przez swojego wuja Dom Eduardo Duarte Silva, obecnie biskupa, do Rzymu, aby studiować w American College Boarding School Pius-Latin, gdzie ukończył kursy w mniejszym seminarium.

W 1905 r. Powrócił do Brazylii ze względów zdrowotnych, gdyż wstąpił do największego seminarium w Uberaba, do Zgromadzenia Księży Augustianów, gdzie ukończył studia filozoficzne i teologiczne w Wyższym Seminarium Duchownym.

Diakon Carlos Duarte Costa był starszym duchownym swojego wuja, Dom Eduardo Duarte Silva, w kościele katedralnym w Uberaba. W tym samym Kościele katedralnym ks. Carlos Duarte Costa, odprawił swoją pierwszą Mszę św., W katedrze wypełnionej wiernymi 4 maja 1911 r. Po święceniach powrócił do Rzymu, aby dalej kształcić i uzyskał doktorat z teologii na Papieskim Uniwersytecie Gregoriańskim w Rzymie.

Po powrocie z Rzymu współpracował ze swoim wujem, Domem Eduardo w Uberaba, jako sekretarz diecezji. Kapłan, ks. Carlos Duarte Costa został wyróżniony tytułem prałata za publikację katechizmu dla dzieci. Niedługo potem został nominowany na Sekretarza Apostolskiego i Sekretarza Generalnego Archidiecezji Rio De Janeiro, dla Sebastiao, kardynała Helma z Silveira Cintra, następcy Domu Kardynała Joaquina Arcoverde'a Albuquerque Cavalcante, wykonującego tę funkcję do 24 maja 1923 r., Kiedy wikariusz generalny Archidiecezja Rio De Janeiro została nominowana.

Biskup Botucatu

Od czasu śmierci Dom Lacio w 1923 r. Botucatu pozostała wolną diecezją. Za swoją pracę, za jego dynamizm i cnoty, w wypełnieniu obowiązków w Archidiecezji Rio De Janeiro, 4 lipca 1924 r., Papież Pius XI nominował Dom Carlosa jako biskupa Botucatu. Jego konsekracja biskupią odbyła się 8 grudnia 1924 r. W katedrze metropolitalnej w Rio De Janeiro, konsekrowanej przez kardynała Dom Sebastiana Leme da Silveira Cintra, jako asystentki: Dom Alberto Jose Gonzalesa, biskupa Ribeirao Preto i Dom Benedicta Pablo Alvesa de Souza , Biskup diecezjalny Ducha Świętego.

Wpływ polityczny i społeczny

W latach trzydziestych był jednym z wielkich artykulatorów Katolickiego Związku Wyborczego, gdzie katolicy bronili także katolickiego głosowania przeciwko politykom. Chodziło o to, aby stworzyć i zachować chrześcijańską zasadę w Prawach i Aktach Polityków, jak na przykład stworzenie rządów prawa dla rozwodu, że jest to czyn zabroniony biednym dla Kościoła rzymskokatolickiego , ale szeroko wspierane w Biblii. W 1932 r., Z okazji Rewolucji Konstytucyjnej, Dom Carlos Duarte Costa utworzył "Diecezalny Batalion Łowców", zwany ogólnie "Batalionem Biskupa", który walczył po stronie Wojsk Konstytucyjnych. głęboko między biurami powierniczymi sprzedał swój złoty krzyżyk piersiowy ametystem i cennymi klejnotami, a także gospodarstwo diecezji, demonstrując głęboką miłość do sprawy wolności i do instytucji demokratycznych, co wywołało wielkie narodowe reperkusje; poparł go, a tym samym był Dom Carioca Carlos, podniósł flagę Sao Paulo i uczynił jeszcze więcej rodaków, ale miał też tych, którzy nie pochwalali go i byli zazdrośni o jego popularność, ponieważ on, działając jak prawdziwy Mojżesz, szukał wszystkich metody i sposoby wolności dla narodu brazylijskiego.

Eklezjastyczne odnawianie i prześladowanie

W 1936 r. Dom Carlos Duarte Costa odbył drugą wizytę "ad-limina" w Rzymie, aby odwiedzić papieża Piusa XI w Watykanie. Przedstawił mu różne prośby do duchownych swojej diecezji, a co za tym idzie, do kleru Brazylii. Poprosił o pozwolenie na utrzymanie największego seminarium duchownego w swojej diecezji, sprawowanie Mszy Świętej i udzielanie sakramentów w języku ojczystym, albo w języku portugalskim, zezwolenie dla kleru na małżeństwo, i zniesienie spowiedzi przedsionkowej, zastąpienie go powszechną lub wspólnotową spowiedzią, rozdanie Komunii Świętej świeckim pod obiema postaciami konsekrowanego Chleba i Wina, ustanowienie Stałego Diakonatu dla zamężnych świeckich, celebracja Mszy Świętej "Versus Populi", albo zwracając się do ludzi, z Sacrario detras ołtarza, organizacją Rady Doradczej, złożonej z biskupów, aby rządzić Kościołem wraz z Papieżem, udziałem świeckich w zarządzaniu Słowem, w Eucharystii i ewangelizacja. Te prośby złożone przez biskupa Duarte Costę nie zostały zaakceptowane przez papieża tamtych czasów, ale wiele lat później papież Jan XXIII wprowadził niektórych w praktyce za pośrednictwem II Soboru Watykańskiego. Niektórzy twierdzili, że Dom Carlos Duarte Costa został źle oceniony przez Kurię Rzymską Watykanu. Po dwunastu latach kierowania Diecezją Botucatu, Dom Carlos był zmuszony zrzec się dwóch wielkich problemów: zaangażowania w odmienne stanowisko polityczne Kościoła rzymskiego i tego, co uważał za złe zarządzanie majątkiem diecezji, do dyspozycji ubogich, nieposłuszni papieżowi.

Ze względu na budowę nowej katedry, Domu Dziecka i Kolegium, oprócz innych projektów, Dom Carlos Duarte Costa zainicjował sprzedaż części majątku diecezji, aby móc usunąć dług, mając na celu wsparcie, i aby pomóc głodnym osobom biednym czasu. Korzyści płynące z jego lśniącej administracji wciąż stoją w mieście Botucatu w Sao Paulo, jako świadectwo jego zdolności i determinacji.

Nacisk polityczny i przymusowa rezygnacja

Prezydent Getulio Vargas, wściekły na Dom Carlosa Duarte Costy, za przekonanie batalionu żołnierzy Wojska Konstytucyjnego do przyłączenia się do niego w walce z korupcją rządu, prezydent Vargas poprosił Stolicę Świętą o usunięcie Dom Carlos Duarte Costa z diecezji Botucatu.

Watykan nie mógł tego zrobić bezpośrednio, więc nuncjusz apostolski w Brazylii zawarł porozumienie z sekretarzem diecezji Botucatu, aby uzyskać rezygnację Dom Carlos Duarte Costa, jako biskupa diecezjalnego Botucatu. Ten zły i przewrotny sekretarz, w codziennych dokumentach i raportach, które zawsze musiał podpisać Dom Carlos Duarte Costa, złożył list rezygnacyjny w serii dokumentów, które Dom Carlos Duarte Costa podpisał w wyniku oszustwa.

Diecezjusz Botucatu poinformował Stolicę Apostolską, że Dom Carlos Duarte Costa podpisał dokument błędnie, nie czytając go. Miało to miejsce na początku 1937 r. Stolica Apostolska zrzeka się twierdzeń, że była ona fałszerstwem, opartą na oświadczeniach sekretarza diecezji, a rezygnacja została przyjęta przez papieża Piusa XI w dniu 6 października 1937 r. Po przyjęciu rezygnacji, Dom Carlos został mianowany biskupem tytularnym Maury, wymarłej diecezji.

Tytularny biskup Maury

Po "przymusowej rezygnacji" Dom Carlos Duarte Costa definitywnie porzucił życie bogatego kapitalizmu, narzuconego przez Watykan, i poszedł skromnie, w mieście Rio De Janeiro, na biskupa Emeritusa de Botucatu, z tytułem tytułowego biskupa Maura, gdzie uzyskał zdecydowane poparcie swego obrońcy, kardynała Dom Sebastiao Leme da Silveira Cintra, który udzielił mu pozwolenia na utrzymanie Kaplicy, w Najświętszym Sakramencie w jej rezydencji, a także przewodnicząc małżeństwu, aby świętować uroczyste msze i zarządzanie Sakramentem Krzyżma w parafiach, gdzie zostali zaproszeni przez odpowiednich wikariuszy.

W tym czasie założył magazyn Posłaniec "Nossos", pojazd do rozprzestrzeniania nabożeństwa do Matki Boskiej. Dom Carlos Duarte Costa, zawsze odważny, analizował wszystkie ludzkie problemy, niezbędne dobra, degenerację Kościoła Rzymu.

Rozbieżności z Kościoła Rzymskiego

To, co Dom Carlos przeprowadził w Botucatu, miałem zacząć sam. Mówiąc przeciwko dominacji Ten biedny uciśnionego narodu brazylijskiego, a przede wszystkim ofiary siły roboczej, jakie wyrzekł te luksusowe produkty i materiały uzyskane przez ich Uciśnionych pracy. Dom Carlos Duarte Costa zintensyfikował swoją pracę polityczną i był krytyczny wobec wysiłków Kościoła rzymskokatolickiego.

Dom Carlos Duarte Costa ukształtował różnorodne postawy wobec polityki Kościoła rzymskokatolickiego. W 1944 roku Dom Carlos Duarte Costa napisał przedmowę do książki „władzy sowieckiej”, napisanej przez ks Hewlett Johnson, dziekana Canterbury, Kościoła anglikańskiego. Taki akt miał bardzo pozytywne reperkusje w całym kraju: jak biskup katolicki mógł bronić biskupa protestanckiego? I skrytykował czasopism i encyklikach z Papieżem, w szczególności, Rerum novarum papieża Leona XIII i Quadragesimo anno Piusa XI i Bożego Redemptoris I Wypowiedziana katolickim kapłanom narodowości niemieckiej i włoskiej, zamieszkały w Brazylii, jako środki w służba niemieckiemu nazizmowi i włoskiemu faszyzmowi oraz winę zniszczenia okrętów brazylijskich niemieckim okrętom podwodnym.

Dom Carlos Duarte Costa poszło bardzo dobrze w Rio de Janeiro, pod opieką arcybiskupa kardynała Dom Sebastiao Leme da Silveira Cintry, ale Wraz ze śmiercią swego opiekuna i przyjaciela, został mianowany arcybiskup Rio de Janeiro, Dom Jayme de Barros Camara. Kardynał Prześladowany go i Ścigany do skrajności cięcia on wszystkie zwolnienia Episkopatów mu, że zostały przyznane przez jego poprzednika, w archidiecezji Rio de Janeiro.

W dniu 10 lipca 1944 roku, Dom Carlos Duarte Costa wolno było głosić Ewangelię i słuchać spowiedzi wiernych, w wyniku orzeczenia wydanego przez Izbę Duchownej w odwecie za wypowiedziach biskupa Maura wobec dogmatów i doktryn podporządkowania nauczanego przez Kościół rzymskokatolicki.

Ekskomunika

06.06.1944 r. Dom Carlos Duarte Costa, z polecenia rządu, wspomagany przez Nuncjusz Apostolski przyłączający się do brazylijskich faszystów, został uwięziony i doprowadzony do Belo Horizonte - MG, gdzie oskarżono go o sympatię komunistyczną i pozostał Więziony do 06 września 1944 r., kiedy zniesiono rozkaz przeciwko Brazylijskiemu Stowarzyszeniu Prasy, rząd Meksyku i ONZ interweniował razem z rządem brazylijskim za pośrednictwem pośredników ich ambasad na rzecz Dom Carlos Duarte Costa.

Kilka ostrzeżeń zostało przekazanych Domowi Carlosowi Duarte Costa z rzymskiej administracji apostolskiej. Ale im bardziej był ostrzeżony, tym bardziej bronił wiary chrześcijańskiej, robotników, istniejącej ziemi ojczystej przeciwko faszystom i nazistom w Kościele i jego hierarchii. Bez żadnej nadziei na złożenie Dom Carlos Duarte Costa, Watykan, rozwścieczony, zwrócił się przeciwko Domowi Carlosowi Duarte Costa, biskupowi Maury, za karę ekskomuniki w dniu 02 lipca 1945 roku.

Założenie ICAB

Kiedy dowiedział się o ekskomuniki, Dom Carlos Duarte Costa odpowiedział, ustanawiając brazylijski Katolicki Apostolski Kościół Narodowy (ICAB) w dniu 6 lipca 1945 roku. Fragment statutu nowego Kościoła został opublikowany w oficjalnej gazecie federalnej, strona 12, 637 25 lipca 1945 r. Brazylijski Katolicki Kościół Apostolski został zarejestrowany w Księdze nr 2 Towarzystw Obywatelskich pod numerem 107.966 książki A, numer 04.18 sierpnia 1945 r. Dom Carlos Duarte Costa opublikował w prasie światowej swój wspaniały "Manifesto do Nation", gdzie krytykuje Kościół rzymskokatolicki i mówił o swoim uznanym brazylijskim katolickim kościele apostolskim.

Chociaż Dom Carlos Duarte Costa, już opuścił Kościół rzymskokatolicki i nie był już członkiem, w jakikolwiek sposób występując w roli biskupa tego kościoła, 24 lipca 1946 r. Dom Carlos Duarte Costa został ogłoszony "excommunicado vitando" to jest ekskomunikowany w najwyższym stopniu, jaki istnieje, aby uniemożliwić rzymskim katolikom mieć z nim cokolwiek wspólnego. Ta ekskomunika za jego "schizmatycką śmiałość" miała sprawić, że "powróci on do jedności prawdziwego Kościoła".

Prześladowanie przeciwko ICAB

Kiedy Dom Carlos Duarte Costa założył ICAB, użył tych samych szat liturgicznych, insygniów i tych samych rytuałów Kościoła Rzymskokatolickiego, dlatego kardynałowie z Sao Paulo i Rio De Janeiro odwołali się do Ministra Sprawiedliwości i Prezydenta Republiki Brazylijskiej. W dniu 27 września 1948 r. Brazylijski Katolicki Kościół Apostolski został zamknięty, w wyniku działań prawnych sądów Republiki, dr Haroldo Teixeira Valladao, 7 lipca 1948 r., Opublikował decyzję w oficjalnej federalnej gazecie z 25 września ten sam rok.

30 listopada 1948 r. Dom Carlos Duarte Costa wstąpił do Federalnego Sądu Apelacyjnego, a wraz z Pisemem Mandamusa wystąpił z wnioskiem o zasiadanie Judges Carpenter Luiz i Benjamin, żądając ponownego otwarcia ICAB.

Rząd brazylijski, za pośrednictwem Ministra Sprawiedliwości, dr. Agamenona Magalhaesa, 22 września 1948 r., Powiedział: "... nie jest intencją rządu, aby przedkładać głowy lub biura powiernicze brazylijskiego katolickiego kościoła apostolskiego jakiekolwiek ograniczenie swobody wyznania, podczas gdy używa szat liturgicznych, insygniów, odznaczeń i różnych rytuałów niż w przypadku Kościoła rzymskokatolickiego ".

Ponowne otwarcie kościołów, Dom Carlos Duarte Costa, ustanowione w ICAB, obrzędy, szaty liturgiczne, odpowiednie insygnia i szare sutanny dla kapłanów. Ustanowił szare soutany z symbolikami, dla biskupów, szare soutany z czerwonymi kreskami, czerwone opaski i pończochy, aby wykonać polecenie Ministra Sprawiedliwości, dr. Agamenona Magalhaesa, aby nie mylić z Kościołem rzymskim

Kościół staje się globalny

Dom Carlos Duarte Costa wysłał misjonarzy do innych krajów, aby utworzyli tam Narodowe Kościoły Apostolstwa Katolickiego. Niektórzy z tych wczesnych misjonarzy byli w stanie ustanowić misje, podczas gdy inni byli ścigani, polowani, a nawet torturowani i więzieni. Pomimo prześladowań ze strony rządów, z inicjatywy innych Kościołów, zakorzeniła się koncepcja Kościoła Katolickiego Kościoła Apostolskiego.

Po śmierci, wyniesiony na ołtarze

Dom Carlos Duarte Costa kierował Kościołem brazylijskim mocną ręką przez 16 lat, aż zasnął w Chrystusie, w Rio De Janeiro, 26 marca 1961 roku, w Niedzielę Palmową. W tym czasie Dom Carlos Duarte Costa, w wieku 73 lat, miał 50 kapłanów i 37 biskupów. Śmierć Dom Carlos Duarte Costa poruszyła wszystkich Brazylijczyków, głównie w Mieście Rio De Janeiro. Igreja-Mae i Couto Street w biurach powierniczych były przepełnione ludźmi. Ludzie chcieli zobaczyć swojego Pasterza. Był to pochówek godny biskupa, który był bardzo lubiany przez ludzi. Trumna ze śmiertelnymi szczątkami Dom Carlos Duarte Costa ruszyła w dół Igreja-Mae, na Couto No 54 Street, gdzie Dom Carlos Duarte Costa został pochowany z wszystkimi honorami papieża, w obecności biskupów ICAB.

Życie Dom Carlos Duarte Costa było nieodparcie ewangeliczne, wyróżniało się jego absolutną czystością, oddaniem Najświętszej Marii Pannie i Eucharystii, gdzie spędził kilka godzin dziennie, w kulcie najświętszego Sakramentu Ołtarza. Dlatego wszyscy, którzy za jego wstawiennictwem zaapelowali do Trójjedynego Boga, zostali pobłogosławieni dobrami

i cudami. Ze względu na wszystko, co zrobił, otrzymał honorowe ołtarze przez biskupstwo narodowe w dniach 4 - 6 lipca 1970 r. Na ulicy Couto, n 54, Penha Quarter,

w Rio De Janeiro, z tytułem " Święty Carlos z Brazylii "

Biskup Duarte Costa dokonał radykalnego wyboru, aby pomóc biednym.

Tutaj stoi z grupą samotnych matek

którego założył dom dla pomocy.